[dropcap]รั้ว
ของ
ชาติ[/dropcap]ความทรงจำวัยเด็กผมยังชัดเจน พี่ชายผมเป็นทหาร
ถึงเวลาพี่ชายกลับมาเยี่ยมบ้าน แกก็จะหอบหิ้ว ‘ของเล่น’ ของใช้ มาฝาก
ชอบมากๆ พวกปลอกกระสุนและระเบิด (ระเบิด ไม่มีดินระเบิดแล้ว)
ก็ตามประสาเด็กผู้ชายบ้านนอก ได้ของเล่นพวกนี้ก็จะชอบอกชอบใจ

เมื่อวานผมแวะไปสนามบินสุวรรณภูมิ เตร็ดเตร่รอเพื่อน
กำลังจะขึ้นลิฟท์ไปอีกชั้น เจอน้องทหารสองนาย กำลังนั่งทานข้าวกล่องอยู่ที่มุมข้างๆ ลิฟท์
พอดีมีโอกาสก็เลยทักทาย ‘อร่อยมั้ยครับ?’ ก็เลยได้เริ่มต้นพูดคุยทักทายกัน

ตอนแรกผมนึกว่าน้องทหารกลุ่มนี้ มาดูแลความปลอดภัยที่สนามบิน แต่ไม่ใช่
[dropcap]ร่วมให้
กำลังใจ[/dropcap]น้องๆ กำลังเดินทาง ‘ลงใต้’ ซึ่งเป็นพื้นที่อันตราย ตามที่เรารู้กันน่ะล่ะครับ
น้องๆ ยังอยู่ในช่วงฝึกอีกไม่นานก็จะต้องออกฝึกลงพื้นที่จริง
พวกเรากินอิ่ม นอนหลับ นอนห้องแอร์สบายๆ
เขาเหล่านี้ ความเสี่ยงคงไม่ต้องพูดถึงครับ
ได้พูดคุยประสาพี่น้อง คนไทยด้วยกัน แลกเปลี่ยนความคิดกัน
สิ่งที่ผมรู้สึกได้ เราต้องช่วยเหลือสนับสนุนเขาเหล่านี้
“แม้เพียงให้กำลังใจกันบ้างก็ยังดี” นะครับ

มีโอกาสก็อย่าลืมทักทายน้องๆ บ้างนะครับ เรื่องนี้ สำคัญมาก

ขอบพระคุณพี่สาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่ช่วยเป็นช่างภาพจำเป็นให้ครับ

– – –
ติดตามเรา:
– Facebook : https://www.facebook.com/AccessibilityIsFreedom/
– Web : https://www.accessibilityisfreedom.org/

ประเด็นต่างๆ:
– BE STRONG : https://goo.gl/z6gVAF
– พลังเพื่อสังคม : http://goo.gl/uwufnx

– ร่วมสนับสนุนงาน : http://goo.gl/i02iPu
– – –